Το ερώτημα «τι είναι δημοκρατία» αναδεικνύεται στις ημέρες μας περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Πρώτον, διότι έχει υποστεί ως έννοια βάναυση παραμόρφωση σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενό της και στον ιστορικό της βίο. Δεύτερον, επειδή ο κόσμος της εποχής μας έχει εισέλθει σε μία μεταβατική φάση κατά την οποία η δημοκρατία θα καταστεί αδήριτη ανάγκη για να επανέλθει το κοινωνικό συμφέρον ως αξίωμα στην πολιτική ζωή.
Το ανά χείρας έργο διαπραγματεύεται την έννοια, τα προαπαιτούμενα και τον χρόνο της δημοκρατίας για να αποδείξει ότι δεν υπήρξε υπόθεση ενάμιση αιώνα, αλλά ιστορικό βίωμα του ελληνισμού από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τις παρυφές του 20ού αιώνα.
Γιατί... Περισσότερα
Το ερώτημα «τι είναι δημοκρατία» αναδεικνύεται στις ημέρες μας περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Πρώτον, διότι έχει υποστεί ως έννοια βάναυση παραμόρφωση σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενό της και στον ιστορικό της βίο. Δεύτερον, επειδή ο κόσμος της εποχής μας έχει εισέλθει σε μία μεταβατική φάση κατά την οποία η δημοκρατία θα καταστεί αδήριτη ανάγκη για να επανέλθει το κοινωνικό συμφέρον ως αξίωμα στην πολιτική ζωή.
Το ανά χείρας έργο διαπραγματεύεται την έννοια, τα προαπαιτούμενα και τον χρόνο της δημοκρατίας για να αποδείξει ότι δεν υπήρξε υπόθεση ενάμιση αιώνα, αλλά ιστορικό βίωμα του ελληνισμού από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τις παρυφές του 20ού αιώνα.
Γιατί η νεοτερικότητα απέρριψε τη δημοκρατία και απέληξε να ορίζει ως δημοκρατία την εκλόγιμη μοναρχία, που δεν συγκεντρώνει ούτε τις προϋποθέσεις της αντιπροσώπευσης; Πώς πείσθηκαν οι κοινωνίες ότι ζουν στον χρόνο της δημοκρατίας και ότι η εναλλακτική επιλογή είναι η αυταρχική παρέκκλιση;
Στις σελίδες του βιβλίου η δημοκρατία εξετάζεται σε παραβολή με συναφείς έννοιες, όπως η αιρετή μοναρχία, η αντιπροσώπευση, η ελευθερία, η ισότητα, η δικαιοσύνη, η ολιγαρχία, η αναρχία, η τυραννία, το έθνος και οι διεθνείς σχέσεις για να καταδειχθεί η διανοητική πλεκτάνη της νεοτερικότητας σε βάρος της επιστημονικής γνώσης. Ο αναγνώστης θα αντιληφθεί ότι η δημοκρατία δεν είναι προϊόν της φαντασίας ή ουτοπία, αλλά φυσικό φαινόμενο που μέλλεται να ακολουθήσει την αιρετή μοναρχία και την αντιπροσώπευση σε αναζήτηση μιας ισορροπίας μεταξύ του «κεφαλαίου» και της κοινωνίας.
Η τεχνολογία της επικοινωνίας θα αποτελέσει, εν προκειμένω, το έδαφος για την οικοδόμηση της δημοκρατίας, δηλαδή τη νέα Πνύκα, στην οποία η κοινωνία των πολιτών θα θεσμηθεί σε δήμο της πολιτείας. Λιγότερα
