Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,
Με μεγάλη χαρά θέλω να σας ενημερώσω ότι κυκλοφόρησε το έκτο μου βιβλίο με τίτλο «ΣΤΗ
ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑΣ» Το βιβλίο, χωρίς να είναι μια τυπική αυτοβιογραφία, είναι μια
αφήγηση που περιέχει στοιχεία αυτοβιογραφίας. Ένα ταξίδι μνήμης, μια αφήγηση υφασμένη
από βιώματα, προσωπικές μαρτυρίες, με μια προσέγγιση και της οικογενειακής ιστορίας. Μια
αποσπασματική εξιστόρηση μέρους της ζωής μου, γραμμένη με αυτό τον αφηγηματικό τρόπο.
«Δεν ήμασταν παρά μόνο παιδιά της φύσης. Παιδιά του δάσους και της Εξοχής, που τα όνειρά
μας καθόριζαν οι υψηλοί ορίζοντες των γύρω βουνών και που τις νύχτες του καλοκαιριού
μετράγαμε τις... Περισσότερα
Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,
Με μεγάλη χαρά θέλω να σας ενημερώσω ότι κυκλοφόρησε το έκτο μου βιβλίο με τίτλο «ΣΤΗ
ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑΣ» Το βιβλίο, χωρίς να είναι μια τυπική αυτοβιογραφία, είναι μια
αφήγηση που περιέχει στοιχεία αυτοβιογραφίας. Ένα ταξίδι μνήμης, μια αφήγηση υφασμένη
από βιώματα, προσωπικές μαρτυρίες, με μια προσέγγιση και της οικογενειακής ιστορίας. Μια
αποσπασματική εξιστόρηση μέρους της ζωής μου, γραμμένη με αυτό τον αφηγηματικό τρόπο.
«Δεν ήμασταν παρά μόνο παιδιά της φύσης. Παιδιά του δάσους και της Εξοχής, που τα όνειρά
μας καθόριζαν οι υψηλοί ορίζοντες των γύρω βουνών και που τις νύχτες του καλοκαιριού
μετράγαμε τις ώρες με τις δρασκελιές των αστεριών πάνω από τις κορυφές του
Βελουχιού. Και ήμασταν παιδιά, όταν ανεβαίναμε στις βελανιδιές, στις λεύκες, στις
μουριές, στα δέντρα. Ανέβασμα δυνατό και σίγουρο∙ και τινάζαμε το κεφάλι μας πάνω
από τα τελευταία κλαριά των δέντρων για να ξεφύγουμε από τους περιορισμούς και τα
σύνορα του «μπορώ» Και μετά τα σύνορα έσπασαν... Και ακολούθησαν τα άλλα, τόσα άλλα!
Και περάσανε τα χρόνια, τόσα χρόνια, κι αλλάξαν οι καιροί. Και τώρα νιώθω ακόμα μεγάλη
νοσταλγία. Έρχονται στιγμές που θέλω να είμαι ακόμα εκεί. Εκεί, που όλα ήταν πρωτότυπα
και όμορφα. Εκεί, που με ταξίδευαν οι ιστορίες οι παλιές. Εκεί, που με νανούριζαν τη νύχτα οι
νεράιδες. Εκεί, που η σιωπή άγγιζε και χάιδευε τις άκρες των κυττάρων. Στις δικές μου
δασωμένες πλαγιές. Στα δικά μου βουνά. Στις δικές μου κορυφές. Στη δική μου δίψα. Στη δική
μου μοναξιά. Στο δικό μου παράδεισο. Στις δικές μου αισθήσεις και τις παραισθήσεις. Και τα
έχω όλα ασφαλίσει στου μυαλού μου την καλύτερη σελίδα.» [από το οπισθόφυλλο]
Ελπίζω να το διαβάσετε και να ταξιδέψετε μαζί μου, έστω και για λίγο, στις δικιές μου
«πλαγιές και κορυφές», που διαμόρφωσαν αυτό που είμαστε σήμερα.
Με εκτίμηση,
Στέφανος Σταμέλλος Λιγότερα
