Το λογοτεχνικό έργο του Αλμπέρ Κοέν ξεκινά με τον "Σολάλ" το 1930 και οι ήρωες του μυθιστορήματος είναι εκείνοι που θα τον συνοδεύσουν και στα άλλα τρία μεγάλα του μυθιστορήματα: "Καρφοχάφτης" (1938), "Η ωραία τον Κυρίου" (1968), "Οι Γενναίοι" (1969)."Διαβάσατε τον Σολάλ; Αυτή είναι η ερώτηση που κάνω, ετούτες τις τελευταίες μέρες, σε όποιον συναντώ. Ο "Σολάλ" είναι ένα πολύ μεγάλο βιβλίο, ένα έργο πλούσιο και γεμάτο δύναμη". Τα παραπάνω έγραφε ο Γάλλος ακαδημαϊκός και συγγραφέας Μαρσέλ Πανιόλ στο περιοδικό Nouvelles Litteraires με την ευκαιρία της έκδοσης του έργου του Κοέν. Αν η "Ωραία του Κυρίου" αποτελεί μεγαλειώδη πραγματεία για τον ανέφικτο ιδανικό έρωτα, ο "Σολάλ" μπορεί... Περισσότερα
Το λογοτεχνικό έργο του Αλμπέρ Κοέν ξεκινά με τον "Σολάλ" το 1930 και οι ήρωες του μυθιστορήματος είναι εκείνοι που θα τον συνοδεύσουν και στα άλλα τρία μεγάλα του μυθιστορήματα: "Καρφοχάφτης" (1938), "Η ωραία τον Κυρίου" (1968), "Οι Γενναίοι" (1969)."Διαβάσατε τον Σολάλ; Αυτή είναι η ερώτηση που κάνω, ετούτες τις τελευταίες μέρες, σε όποιον συναντώ. Ο "Σολάλ" είναι ένα πολύ μεγάλο βιβλίο, ένα έργο πλούσιο και γεμάτο δύναμη". Τα παραπάνω έγραφε ο Γάλλος ακαδημαϊκός και συγγραφέας Μαρσέλ Πανιόλ στο περιοδικό Nouvelles Litteraires με την ευκαιρία της έκδοσης του έργου του Κοέν. Αν η "Ωραία του Κυρίου" αποτελεί μεγαλειώδη πραγματεία για τον ανέφικτο ιδανικό έρωτα, ο "Σολάλ" μπορεί να θεωρηθεί μυθιστόρημα μύησης και αναζήτησης.Η μεταφράστρια Οντέτ Βαρών-Βασάρ επισημαίνει στο Επίμετρο της παρούσας έκδοσης: "Εικονογραφείται εδώ [στον "Σολάλ"] με τον καλύτερο τρόπο η αγωνιώδης αναζήτηση ταυτότητας του Ευρωπαίου Εβραίου στη Δύση, στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, καθώς και το τίμημα της ενσωμάτωσης. Ένα ακατάσχετο πηγαινέλα, που δεν τον αφήνει να στεριώσει πουθενά, εξόριστος πια για πάντα από την κοινότητα καταγωγής και ποτέ εντελώς Ευρωπαίος. Ο Σολάλ είναι σε διαρκή αναζήτηση του πού τελικά ανήκει, καθώς συνειδητοποιεί ότι είναι πολλαπλά ξένος. Όλο το έργο αναδεικνύει τη σύγκρουση ως ανεπίλυτη και αδιεξοδική."Καθώς αναζητά τη θέση του ανάμεσα σε δύο κόσμους ριζικά διαφορετικούς, καταφεύγει συχνά στο όνειρο, στη φαντασία κι ακόμη και στην τρέλα. Μέσα από το όνειρο υπερβαίνει τις αντιφάσεις του, και φτάνει ενίοτε σε μια φανταστική ταύτιση με μια ιδεατή εικόνα του Εβραίου. Εικόνα που τον έλκει και τον απωθεί συνάμα [...]"Πρόκειται για ένα μεγάλο και αληθινό έργο. Λιγότερα
