Η Ρόζα, μια συνηθισμένη δασκάλα, θεωρεί την ερωτική της ζωή σκέτο δράμα. Σε μια επίσκεψή της στο τσίρκο, ένας υπνωτιστής τής εξηγεί ότι η λύση των προβλημάτων της βρίσκεται σε κάποια προηγούμενη ζωή της. Πριν καλά-καλά προλάβει η Ρόζα να πει "Δουλευόμαστε, μου φαίνεται", ο υπνωτιστής την έχει στείλει στο παρελθόν. Στο Λονδίνο του 1594. Στο σώμα ενός άντρα που εκείνη τη στιγμή ξιφομαχεί, ο οποίος ονομάζεται Γουίλιαμ Σαίξπηρ! Έτσι η Ρόζα δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τους εχθρούς του Σαίξπηρ στο Λονδίνο του 16ου αιώνα, αλλά και... τον ίδιο τον Σαίξπηρ, το πνεύμα του οποίου βρέθηκε ξαφνικά αιχμάλωτο στο ίδιο του το σώμα, γεγονός που τον έχει κάνει έξαλλο.... Περισσότερα
Η Ρόζα, μια συνηθισμένη δασκάλα, θεωρεί την ερωτική της ζωή σκέτο δράμα. Σε μια επίσκεψή της στο τσίρκο, ένας υπνωτιστής τής εξηγεί ότι η λύση των προβλημάτων της βρίσκεται σε κάποια προηγούμενη ζωή της. Πριν καλά-καλά προλάβει η Ρόζα να πει "Δουλευόμαστε, μου φαίνεται", ο υπνωτιστής την έχει στείλει στο παρελθόν. Στο Λονδίνο του 1594. Στο σώμα ενός άντρα που εκείνη τη στιγμή ξιφομαχεί, ο οποίος ονομάζεται Γουίλιαμ Σαίξπηρ! Έτσι η Ρόζα δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τους εχθρούς του Σαίξπηρ στο Λονδίνο του 16ου αιώνα, αλλά και... τον ίδιο τον Σαίξπηρ, το πνεύμα του οποίου βρέθηκε ξαφνικά αιχμάλωτο στο ίδιο του το σώμα, γεγονός που τον έχει κάνει έξαλλο. Παγιδευμένοι μέσα στο ίδιο κορμί, οι ήρωές μας θα αντιμετωπίσουν τις πιο απίθανες καταστάσεις. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Ρόζα να επιστρέψει στο παρόν είναι να ανακαλύψει τι σημαίνει πραγματική αγάπη. Η συνέχεια επί των σελίδων του βιβλίου. "Τώρα θα ταξιδέψετε στο παρελθόν", άκουσα τη φωνή του Πρόσπερο από μακριά. "Αλλά πρέπει να σας προειδοποιήσω. Το ταξίδι θα είναι επικίνδυνο και, αν πεθάνετε στο παρελθόν, θα πεθάνει και το πνεύμα σας εδώ, στο παρόν. Γι' αυτό να είστε προσεχτική." Αν δεν είχα χαλαρώσει τόσο βαθιά, μ' αυτό το τελευταίο θα είχα τρομάξει πραγματικά. Και το τελευταίο που άκουσα τον Πρόσπερο να λέει ήταν: "Δεν θα ξυπνήσετε πριν ανακαλύψετε τι είναι η αληθινή αγάπη."... ...Το πρώτο που είδα ήταν ένας έξαλλος άντρας με γενειάδα που στεκόταν από πάνω μου -προφανώς ήμουν στο έδαφος από κάτω του. Παρατήρησα ότι φορούσε κολάν και, χωρίς να το θέλω, στο μυαλό μου πέρασε η σκέψη: "Γκέι. Ή χορευτής σε μπαλέτο. Πιθανότατα και τα δύο."... ...Ήμουν ο Σαίξπηρ; Ο γνωστός Σαίξπηρ; Και, κυρίως, θα ήμουν ο Σαίξπηρ μέχρι να ξεμπλέξω από εδώ; Πάλι καλά που δεν ήμουν ο Κάφκα. Προσπάθησα βιαστικά να ανακεφαλαιώσω όσα γνώριζα για τον Σαίξπηρ. Ίσως υπήρχε κάτι που θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμο. Στα Αγγλικά δεν πρόσεχα και πάρα πολύ, και ας μας έλεγε ο δάσκαλος συνεχώς ότι έχει ζωτική σημασία να γνωρίζουμε από Σαίξπηρ. Αλλά δεν είχε φροντίσει να πει για προηγούμενες ζωές, ο ανόητος. Ένα μυθιστόρημα που ζωντανεύει τον Σαίξπηρ σε μια τρελή μετεμψύχωση! Λιγότερα
