Πολλές νευρολογικές νόσοι, για παράδειγμα η Parkinson, η Alzheimer ή κάποιες επιληψίες, εμφανίζουν συχνά ψυχιατρική συμπτωματολογία την οποία ο νευρολόγος θα πρέπει να εντοπίσει, να αξιολογήσει και να αντιμετωπίσει κατάλληλα. Τις τελευταίες ωστόσο δεκαετίες, η Ψυχιατρική και η Νευρολογία βάδιζαν σχεδόν παράλληλα και ανεξάρτητα η μία από την άλλη, με αποτέλεσμα το ατομικό ιστορικό, η δυναμική της οικογένειας και η κατανόηση της ζωής του ασθενούς να υποτιμώνται συχνά από τους νευρολόγους, κι έτσι ορισμένα συμπτώματα σε νευρολογικούς ασθενείς, όπως η μανία ή η κατάθλιψη, είτε υποαναγνωρίζονταν είτε αναθέτονταν σε ψυχιάτρους για μεμονωμένη αντιμετώπιση.Ο... Περισσότερα
Πολλές νευρολογικές νόσοι, για παράδειγμα η Parkinson, η Alzheimer ή κάποιες επιληψίες, εμφανίζουν συχνά ψυχιατρική συμπτωματολογία την οποία ο νευρολόγος θα πρέπει να εντοπίσει, να αξιολογήσει και να αντιμετωπίσει κατάλληλα. Τις τελευταίες ωστόσο δεκαετίες, η Ψυχιατρική και η Νευρολογία βάδιζαν σχεδόν παράλληλα και ανεξάρτητα η μία από την άλλη, με αποτέλεσμα το ατομικό ιστορικό, η δυναμική της οικογένειας και η κατανόηση της ζωής του ασθενούς να υποτιμώνται συχνά από τους νευρολόγους, κι έτσι ορισμένα συμπτώματα σε νευρολογικούς ασθενείς, όπως η μανία ή η κατάθλιψη, είτε υποαναγνωρίζονταν είτε αναθέτονταν σε ψυχιάτρους για μεμονωμένη αντιμετώπιση.Ο ανά χείρας τόμος συζητεί τη σύγκλιση ανάμεσα στις δύο ειδικότητες, ανοίγοντας τον δρόμο προς μια περισσότερο ανοιχτή και δεκτική αντίληψη των νευρολογικών νόσων, και προσπαθώντας να απομακρύνει την τεχνική, μονόπλευρη και δογματική προσέγγιση των παλιών νευρολόγων και ψυχιάτρων. Οι συγγραφείς μελετούν τα ψυχιατρικά συμπτώματα που συναντώνται στην κλινική εμπειρία, τα συνδυάζουν με τη νευρολογική τους νοσολογία, και κατόπιν καταπιάνονται με τις ψυχιατρικές θεραπείες και τη σχετική φαρμακολογία. Το βιβλίο απευθύνεται σε ειδικούς και εκπαιδευόμενους νευρολόγους και ψυχιάτρους, και αποσκοπεί στην άρση των στεγανών μεταξύ των δύο ειδικοτήτων αλλά και την αποτελεσματικότητα των γιατρών στις απαιτητικότερες προκλήσεις της κλινικής τους πρακτικής. Κυρίως όμως αποσκοπεί στην παροχή μιας ολοκληρωμένης φροντίδας στους νευρολογικούς ασθενείς, και ως εκ τούτου στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Λιγότερα
