Το τομίδιο αυτό, γραμμένο εξ ολοκλήρου σε μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων κατά την περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου 2013, προέκυψε από μία μακρά συζήτηση μετά το πέρας τής οποίας, το ίδιο βράδυ, αποφάσισα να στείλω στο μαίηλ τού συνομιλητή μου ένα ποίημα, απαύγασμα τής συζήτησής μας, το "Προς αυτήν την αλόγιστη κατεύθυνση". Μού απάντησε σχεδόν αμέσως με το "Η εδώ κατεύθυνση. Δεν είχαμε παρά να συνεχίσουμε.Τα δεκατέσσερα ποιήματα που συνιστούν το παρόν βιβλίο είναι, λοιπόν, γραμμένα ε ξ ο λ ο κ λ ή ρ ο υ σε μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Είναι δηλαδή μία αλληλογραφία πολλαπλών, αλληλοσυμπληρούμενων και αντιμαχόμενων, κατευθύνσεων, γραμμένη εν θερμώ, εξ ου και στο... Περισσότερα
Το τομίδιο αυτό, γραμμένο εξ ολοκλήρου σε μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων κατά την περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου 2013, προέκυψε από μία μακρά συζήτηση μετά το πέρας τής οποίας, το ίδιο βράδυ, αποφάσισα να στείλω στο μαίηλ τού συνομιλητή μου ένα ποίημα, απαύγασμα τής συζήτησής μας, το "Προς αυτήν την αλόγιστη κατεύθυνση". Μού απάντησε σχεδόν αμέσως με το "Η εδώ κατεύθυνση. Δεν είχαμε παρά να συνεχίσουμε.Τα δεκατέσσερα ποιήματα που συνιστούν το παρόν βιβλίο είναι, λοιπόν, γραμμένα ε ξ ο λ ο κ λ ή ρ ο υ σε μορφή ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Είναι δηλαδή μία αλληλογραφία πολλαπλών, αλληλοσυμπληρούμενων και αντιμαχόμενων, κατευθύνσεων, γραμμένη εν θερμώ, εξ ου και στο τέλος κάθε «επιστολής» θεωρήσαμε σκόπιμο να αναγράφεται η ημερομηνία και η ώρα τής αποστολής τους.Το κείμενο με τον τίτλο "Η ενέσιμη ποίηση" που συντάχθηκε για να αποτελέσει το επίμετρο τού βιβλίου, αποφασίσαμε να ενταχθεί κι αυτό στο κυρίως «σώμα» των ποιητικών ανταλλαγών αφού είναι γραμμένο λίγες μόλις μέρες πριν την ολοκλήρωση των δύο τελευταίων «επιστολών», άρα μέσα στον βρασμό τών αμοιβαίων ανταποκρίσεων . η ένταξη αυτή γίνεται για να υπογραμμιστεί η έγχρονη διάσταση τής ανταλλαγής αλλά και να τονιστεί ο ζέων, δηλαδή τυχαίος, απρόβλεπτος και απρογραμμάτιστος, χαρακτήρας τού όλου εγχειρήματος. [ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ]Κι όμωςμία αλόγιστη στιγμήπαραδομένη στην εμβέλειά τηςκαι αφημένη να καταλήξει στον προορισμό τηςδεν έχει άλλη κατεύθυνσηαπ' την καρδιά τού χρόνουπου χάνεται όταν δεν πλήττεταιολοταχώς με τόλμη καίρια και ακαριαίαεπιδιώκοντας να μετατρέψειτην ακαμψία σε κάμψη τής αδράνειαςκαι την σιωπή σε λόγο παραινετικόΕτσι σιγά η οχλαγωγίατέμνεται το μηδένθίγεται το προαιώνιοκαι επανέρχεται το αρχικόΤότε όλα ηρεμούνόχι από χορτασμό και άδειασμααλλά από εκπλήρωσηεκείνου τού ελάχιστου που είναιη έλευση τού πλήρουςκαι σπινθιροβολεί για μια στιγμήεκείνο που είναι στιγμιαίοενώ θα έπρεπεαν ήμασταν στ' αλήθεια ζωντανοίνα διαρκεί όσο το Σύμπαν [...] Δ.Δ. ------------ Το πρωί το ποίημα απουσίαζε από την θέση τουΠου σημαίνει ότι το βλέμμα σουΈπαψε να υπάρχειΠιθανόν να μετα/τοπίστηκεΣε πορώδη κρυπτογραφήματα οθόνης μεγάληςΣε κάποιον υπαινιγμό ή λίκνισμα Π-οίησηςΟπωσδήποτε μάταιης Κάτι έχει σαπίσει Σ' αυτή την εποχή της ελπίδαςΆραγε ποια επιλέξαμε και ποια μας ανήκει; Καλά λες!Φανερώνεται και παρουσιάζεταιΟικείο όσο το έγκλημαΑνοίκειο όσο η τέχνη σουΜε πλάτη στραμμένη στα ερείπιαΤου κόσμου Ωσάν μια νύχτα εφιαλτικήΌπου ο θεός και το δημιούργημά τουΜαζί ματώνουνε στο τέλος Κι όμως ζειςΚαι το ποίημαΑρχίζει πάλι μέσα σουΔοκιμάζει την απομάκρυνσηΣτην ιδέα μιας προσπάθειαςΝα αγκαλιάσει το ανοίκειοΗ ακραία δυσκολία Της κατάστασής σουΕίναι το ποίημαΤίποτε δεν μιλά ζωηρότερα Στον κόσμοΑπ' αυτή την γεμάτη υποσχέσεις ΓλώσσαΠου είναι γλώσσα μιας απόλυτης θλίψης [...]Γ.Α. Λιγότερα
