Πώς ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που δημοπρατήθηκε στη Νέα Υόρκη στη δύση του εικοστού αιώνα και ένα παζλ δεκατεσσάρων κομματιών που φέρει την υπογραφή του Αρχιμήδη θα γίνουν η αιτία για τις εγκληματικές ενέργειες εναντίον πολιτικών προσώπων στην Αθήνα του 2004;
Ο Καθηγητής Αριστοτέλης Γαλάνης και ο Αστυνόμος Γιάννης Λόντσας γνωρίζουν ότι θα πρέπει να κοιτάξουν βαθιά μέσα στην ιστορία του χειρογράφου, να εφαρμόσουν τα μαθηματικά της Συνδυαστικής στα «γεωμετρικά ίχνη» του δολοφόνου, να απορρίψουν τις προφανείς απαντήσεις και να αναζητήσουν τη λύση στις ιδέες του αρχαίου Έλληνα μαθηματικού.
Ένα διανοητικό παιχνίδι, ένα παζλ ιδεών και κομματιών... Περισσότερα
Πώς ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που δημοπρατήθηκε στη Νέα Υόρκη στη δύση του εικοστού αιώνα και ένα παζλ δεκατεσσάρων κομματιών που φέρει την υπογραφή του Αρχιμήδη θα γίνουν η αιτία για τις εγκληματικές ενέργειες εναντίον πολιτικών προσώπων στην Αθήνα του 2004;
Ο Καθηγητής Αριστοτέλης Γαλάνης και ο Αστυνόμος Γιάννης Λόντσας γνωρίζουν ότι θα πρέπει να κοιτάξουν βαθιά μέσα στην ιστορία του χειρογράφου, να εφαρμόσουν τα μαθηματικά της Συνδυαστικής στα «γεωμετρικά ίχνη» του δολοφόνου, να απορρίψουν τις προφανείς απαντήσεις και να αναζητήσουν τη λύση στις ιδέες του αρχαίου Έλληνα μαθηματικού.
Ένα διανοητικό παιχνίδι, ένα παζλ ιδεών και κομματιών βγαλμένο μέσα από τον περίφημο Κώδικα C του Αρχιμήδη θα τους οδηγήσει στην εξιχνίαση του μυστηρίου και θα αναδείξει, μεταξύ άλλων, τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος.
Πλησίασε τη μύτη της στα χείλη του ποτηριού. Εντόπισε αρώματα μικρών κόκκινων φρούτων, βοτάνων και πιπεριού. Στην επόμενη εισπνοή, διέκρινε μια παράξενη οσμή.
Περιέφερε στο στόμα της μια μικρή γουλιά κρασιού. Μέτριο σώμα, με μαλακές τανίνες και καλή ισορροπία. Μόλις κατάπιε ένιωσε ένα ελαφρύ κάψιμο. Παραξενεύτηκε. Συνήθως η εικόνα που αποκτούσε για το κρασί μετά την ικανοποίηση της όρασης, της όσφρησης και της γεύσης, δεν μεταβαλλόταν όταν η γουλιά έφτανε στον λάρυγγα. Δοκίμασε ξανά.
Ένιωσε το κεφάλι της να γυρίζει. Ανοιγόκλεισε τα μάτια της πασχίζοντας να αποφύγει τη σκοτοδίνη.
Η όρασή της θόλωσε. Προσπάθησε να σηκωθεί για να φτάσει το τηλέφωνο που βρισκόταν σε ένα τραπεζάκι δίπλα στη βιβλιοθήκη. Τα άκρα της την εγκατέλειπαν.
Λίγο πριν σωριαστεί στο πάτωμα, πρόλαβε να σηκώσει το ακουστικό.
Αφόρητη δύσπνοια και σπασμοί. Όσο κι αν πάλευε να ανασάνει, ο αέρας δεν διαπερνούσε την τραχεία της. Το καλώδιο του τηλεφώνου κρεμόταν πάνω από το κεφάλι της, τη στιγμή που έφευγε για πάντα. Λιγότερα
