Σκέψεις και φωτογραφίες του Μάρκου Καραγιάννου από πόλεις της Ευρώπης συναντούν ποιήματα του Μάνου Νικολάου σε ένα ταξίδι που διαρκεί, σε μια εποχή που αναζητά νέους δρόμους: Αθήνα, Άμστερνταμ, Βαρκελώνη, Βαρσοβία, Βουδαπέστη, Ιστανμπούλ (Κωνσταντινούπολη), Κοπεγχάγη, Πράγα."Η πόλις φεύγει"Γεμίσαμε θαυμαστικά τους τοίχους Τώρα κοιτάμε σαν κάτι να θυμίζουνΠάντα στην πόλη αυτή Ερχόμασταν μόνοι και κρυβόμασταν Πίσω από λέξεις και φιλιά Πίσω από χρωματιστά φτερά Κι ασήμιαΤώρα η πόλη φεύγειΕμείς την κοιτάμε και αναρωτιόμαστε Τι ζήσαμε απ' όλα αυτά Τι βρήκαμε στους τόπους Και τι μυρίσαμε στις αγορές Αν τώρα δεν αναγνωρίζουμε περαστικούς Παιδιά... Περισσότερα
Σκέψεις και φωτογραφίες του Μάρκου Καραγιάννου από πόλεις της Ευρώπης συναντούν ποιήματα του Μάνου Νικολάου σε ένα ταξίδι που διαρκεί, σε μια εποχή που αναζητά νέους δρόμους: Αθήνα, Άμστερνταμ, Βαρκελώνη, Βαρσοβία, Βουδαπέστη, Ιστανμπούλ (Κωνσταντινούπολη), Κοπεγχάγη, Πράγα."Η πόλις φεύγει"Γεμίσαμε θαυμαστικά τους τοίχους Τώρα κοιτάμε σαν κάτι να θυμίζουνΠάντα στην πόλη αυτή Ερχόμασταν μόνοι και κρυβόμασταν Πίσω από λέξεις και φιλιά Πίσω από χρωματιστά φτερά Κι ασήμιαΤώρα η πόλη φεύγειΕμείς την κοιτάμε και αναρωτιόμαστε Τι ζήσαμε απ' όλα αυτά Τι βρήκαμε στους τόπους Και τι μυρίσαμε στις αγορές Αν τώρα δεν αναγνωρίζουμε περαστικούς Παιδιά μαζεύαμε την αγάπη απ' τον δρόμο Και την πουλούσαμε φθηνά σε μια γωνιά Τις γυναίκες τις γνωρίσαμε αργά Πάντα αργάΣτα σπίτια τους σηκώσαμε σημαίεςΚαι στις καρδιές τους αφήσαμε παλιά νομίσματαΤώρα τα γλείφουν τα σκυλιάΗ πόλη έφυγεΚι εμείς γεννήσαμε πολλούς Που γέμισαν απορίες τις αυλές μαςΜα δεν γνωρίζουμε Με τι ν' αποκριθούμεΜ. Ν. Λιγότερα