Ο Λαοκράτης Βάσσης έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος του συγγραφικού του έργου στη θεώρηση του Πολιτιστικού μας Προβλήματος. Που το αντιμετωπίζει, υπό την έννοια της πολύ βαθιάς πνευματικής, ηθικής, αξιακής και ταυτοτικής εντέλει κρίσης, ως το μέγα «πρόβλημά» μας, «πρόβλημα των προβλημάτων» μας, κοινή ρίζα και κοινό παρονομαστή όλων των μεγάλων προβλημάτων μας.
Με συνακόλουθο σύμπτωμά του, όπως συμβαίνει με τις μεγάλες κρίσεις των κοινωνιών, το να μη συνειδητοποιούμε το επικίνδυνο μέγεθός του και την κρισιμότητά του για την Ελλαδική μας υπόσταση αλλά και για τον Ελληνισμό στο σύνολό του.
Θέλοντας να συνεισφέρει στη σωστή ανάγνωση και... Περισσότερα
Ο Λαοκράτης Βάσσης έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος του συγγραφικού του έργου στη θεώρηση του Πολιτιστικού μας Προβλήματος. Που το αντιμετωπίζει, υπό την έννοια της πολύ βαθιάς πνευματικής, ηθικής, αξιακής και ταυτοτικής εντέλει κρίσης, ως το μέγα «πρόβλημά» μας, «πρόβλημα των προβλημάτων» μας, κοινή ρίζα και κοινό παρονομαστή όλων των μεγάλων προβλημάτων μας.
Με συνακόλουθο σύμπτωμά του, όπως συμβαίνει με τις μεγάλες κρίσεις των κοινωνιών, το να μη συνειδητοποιούμε το επικίνδυνο μέγεθός του και την κρισιμότητά του για την Ελλαδική μας υπόσταση αλλά και για τον Ελληνισμό στο σύνολό του.
Θέλοντας να συνεισφέρει στη σωστή ανάγνωση και συνειδητοποίησή του, συγκέντρωσε σε ένα τόμο, με προϊδεαστική εισαγωγή, τα τρία βασικά πολιτιστικά του κείμενα: την πολιτιστική δηλαδή ανάγνωση της Χρεοκοπίας μας (Η Χρεοκοπία της Μεταπολίτευσης- Πολιτιστικές αναγνώσεις), το Πολιτιστικό «Αλφαβητάρι» του Ελληνισμού (Το Πολιτιστικό μας Αλφαβητάρι- Ελληνισμός- Πολιτισμός- Αριστερά) και το Πολιτιστικό Αντίδοτο στη Χρεοκοπία, υπό τον αυτό τίτλο. Όλα απ’ τις εκδόσεις «Ταξιδευτής». Με παραρτηματική προσθήκη τριών ακόμη συμπληρωματικών κειμένων, υπό τους εύγλωττους τίτλους: Η πολιτιστική αντίσταση των τοπικών μας κοινωνιών – Αριστερά και πολιτική πολιτισμού- Η έρπουσα εθνοταυτοτική μας «αμηχανία», δημοσιευμένα σε βιβλία («Ταξιδευτής») και περιοδικά («Άρδην», «Τετράδια»).
Όπου καταθέτει το κύριο «σώμα» των πολιτιστικών του απόψεων, με θεμέλια τη θέση του πως: η πολιτιστική «ψυχή» του Ελληνισμού ορίζει τη διαχρονική ταυτοτική του ιδιαιτερότητα και τα άυλα (πνευματικά) σύνορά του. Συνακολούθως και τον εσώτερο αξιακό πυρήνα της εθνικής μας υπόστασης, χάρη στον οποίο δεν χαθήκαμε στις δίνες των αιώνων και των χιλιετιών. Με την κατά Σβορώνο «αντίστασή» μας να είναι απότοκος αυτού ακριβώς του εσώτερου αξιακού πυρήνα της ιστορικής «συλλογικότητάς» μας.
Λιγότερα
