Στη δεύτερη έκδοση του παρόντος έργου επεδιώχθη η εμβάθυνση σε βασικούς θεσμούς του διοικητικού δικαίου και η εγγύτερη επαφή με τις νομολογιακές εξελίξεις. Το έργο χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στις βασικές έννοιες του διοικητικού δικαίου. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται η έννοια του αντικειμένου του διοικητικού δικαίου και της δημόσιας διοίκησης. Η διοίκηση είναι δράση και αποτελεί το στοιχείο εκείνο μέσω του οποίου η ύπαρξη του κράτους εκδηλώνεται και γίνεται αισθητή. Αναλύονται οι κατευθυντήριες αρχές της δημόσιας διοίκησης όπως η χρηστή διοίκηση, η καλή πίστη και η αξιοκρατία, που αποτελεί κανόνα οργάνωσης και... Περισσότερα
Στη δεύτερη έκδοση του παρόντος έργου επεδιώχθη η εμβάθυνση σε βασικούς θεσμούς του διοικητικού δικαίου και η εγγύτερη επαφή με τις νομολογιακές εξελίξεις. Το έργο χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στις βασικές έννοιες του διοικητικού δικαίου. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται η έννοια του αντικειμένου του διοικητικού δικαίου και της δημόσιας διοίκησης. Η διοίκηση είναι δράση και αποτελεί το στοιχείο εκείνο μέσω του οποίου η ύπαρξη του κράτους εκδηλώνεται και γίνεται αισθητή. Αναλύονται οι κατευθυντήριες αρχές της δημόσιας διοίκησης όπως η χρηστή διοίκηση, η καλή πίστη και η αξιοκρατία, που αποτελεί κανόνα οργάνωσης και λειτουργίας της διοίκησης. Αναφέρονται οι ανεξάρτητες αρχές που θωρακίζουν τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος κάτω από συνθήκες διαφάνειας και αμεροληψίας. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι πηγές του διοικητικού δικαίου. Τονίζεται η κανονιστική εξουσία της διοίκησης που έχει θεσπισθεί από το Σύνταγμα. Το τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται στα χρονικά όρια της ισχύος των κανόνων του διοικητικού δικαίου. Το πέμπτο κεφάλαιο αναφέρεται στις αρχές του δικαίου που διέπουν τη δράση της δημόσιας διοίκησης. Η αρχή της νομιμότητας αποτελεί εγγύηση ευρύθμου εξελίξεως των σχέσεων διοίκησης και διοικουμένων. Δίδεται έμφαση στην αρχή της αναλογικότητας, της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του πολίτη και στην αρχή της αμεροληψίας. Η διοικητική δράση οφείλει να είναι αμερόληπτη στο μέτρο που αποσκοπεί αποκλειστικά στο δημόσιο συμφέρον, εφόσον κήδεται αποκλειστικά των υποθέσεων της ολότητας. Λιγότερα
