Η Βιομηχανική οργάνωση: Θεωρία και Πρακτική συνδυάζει τις πιο πρόσφατες, επικαιροποιημένες θεωρίες στο χώρο της οργάνωσης των επιχειρήσεων και των αγορών, με πλούσια και συγκεκριμένα εμπειρικά παραδείγματα, που αναδεικνύουν το ρόλο κάθε θεωρίας στην κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των αγορών και των επιχειρήσεων, αλλά ταυτόχρονα συμβάλλουν και στις επίκαιρες συζητήσεις διαμόρφωσης βιομηχανικής πολιτικής. Γραμμένο με ιδιαίτερα συγκροτημένο τρόπο, το διδακτικό αυτό εγχειρίδιο επιχειρεί μια συγκριτική παρουσίαση των διαφόρων ερμηνειών που χρησιμοποιούνται ως μέθοδοι ανάλυσης της επιχειρηματικής συμπεριφοράς, δίνοντας έμφαση στη θεωρία των... Περισσότερα
Η Βιομηχανική οργάνωση: Θεωρία και Πρακτική συνδυάζει τις πιο πρόσφατες, επικαιροποιημένες θεωρίες στο χώρο της οργάνωσης των επιχειρήσεων και των αγορών, με πλούσια και συγκεκριμένα εμπειρικά παραδείγματα, που αναδεικνύουν το ρόλο κάθε θεωρίας στην κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των αγορών και των επιχειρήσεων, αλλά ταυτόχρονα συμβάλλουν και στις επίκαιρες συζητήσεις διαμόρφωσης βιομηχανικής πολιτικής. Γραμμένο με ιδιαίτερα συγκροτημένο τρόπο, το διδακτικό αυτό εγχειρίδιο επιχειρεί μια συγκριτική παρουσίαση των διαφόρων ερμηνειών που χρησιμοποιούνται ως μέθοδοι ανάλυσης της επιχειρηματικής συμπεριφοράς, δίνοντας έμφαση στη θεωρία των παιγνίων, αλλά και στις εναλλακτικές ερμηνείες που προσφέρουν εργαλεία και μέθοδοι της μικροοικονομικής θεωρίας, της ανάλυσης του συναλλακτικτού κόστους και των διεκδικήσιμων αγορών. Η ύλη του τόμου Ι είναι χωρισμένη σε τρία γενικά θεματικά μέρη που περιλαμβάνουν συνολικά δεκαεπτά κεφάλαια. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται "Οι βάσεις της βιομηχανικής οργάνωσης". Στο δεύτερο εκτίθενται οι "σύγχρονες θεωρίες της βιομηχανικής οργάνωσης" και συγκεκριμένα η "θεωρία των παιγνίων και η στρατηγική συμπεριφορά". Τέλος, στο τρίτο μέρος παρουσιάζονται, η "σύγχρονη επιχειρηματική πρακτική" και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη συσχέτιση της διάρθρωσης της αγοράς και των επιχειρηματικών επιδόσεων. Τα επιμέρους κεφάλαια και η καταγραφή των συγκεκριμένων παραδειγμάτων συμπληρώνονται με καίρια ερωτήματα για προβληματισμό και συζήτηση και με ασκήσεις που καθιστούν το σπουδαστή πιο ενεργό, ενώ του δίνουν ταυτόχρονα τη δυνατότητα συνεχούς αυτοαξιολόγησης. Λιγότερα
