Ένα μικρό σύνολο από κείμενα που μοιάζουν με δοκίμια. Ίσως και ποιήματα με περισσότερες όμως λέξεις. Μπορεί, πάλι, να είναι οι αφαιρετικές σκέψεις ενός σκεπτόμενου νου ή ακόμη και οι εικόνες ενός εναλλακτικού ζωγράφου που χρησιμοποιεί για χρώμα το λόγο... Ο Λευτέρης Φύτρας εμπνεύστηκε τη σύνθεση αυτού του βιβλίου μπροστά από την Γκουέρνικα του Πάμπλο Πικάσο. Ο ίδιος γράφει σχετικά στο εισαγωγικό του σημείωμα: «Οι Κραυγές είναι μια «πλάγια» ματιά του κόσμου, που ξεκίνησε από αδέσποτη σπίθα της Γκουέρνικα του Πάμπλο Πικάσο, καθώς ήμουν απορροφημένος μπροστά σε κάποιο αντίγραφό της...». Τα μικρά αυτά δοκίμια μοιάζουν με σύνθετες μυθοπλασίες που... Περισσότερα
Ένα μικρό σύνολο από κείμενα που μοιάζουν με δοκίμια. Ίσως και ποιήματα με περισσότερες όμως λέξεις. Μπορεί, πάλι, να είναι οι αφαιρετικές σκέψεις ενός σκεπτόμενου νου ή ακόμη και οι εικόνες ενός εναλλακτικού ζωγράφου που χρησιμοποιεί για χρώμα το λόγο... Ο Λευτέρης Φύτρας εμπνεύστηκε τη σύνθεση αυτού του βιβλίου μπροστά από την Γκουέρνικα του Πάμπλο Πικάσο. Ο ίδιος γράφει σχετικά στο εισαγωγικό του σημείωμα: «Οι Κραυγές είναι μια «πλάγια» ματιά του κόσμου, που ξεκίνησε από αδέσποτη σπίθα της Γκουέρνικα του Πάμπλο Πικάσο, καθώς ήμουν απορροφημένος μπροστά σε κάποιο αντίγραφό της...». Τα μικρά αυτά δοκίμια μοιάζουν με σύνθετες μυθοπλασίες που δανείζονται στοιχεία από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, ενώ μέσα τους ευδοκιμεί επιδέξια ο Σουρρεαλισμός. Εκφράζεται άραγε ο Σουρρεαλισμός μέσα από το δοκιμιακό λόγο; Ίσως, όταν το δοκίμιο μεταμορφώνεται αβίαστα σε ποίημα ή ακόμη και σε διήγημα και αντίστροφα. Ο προβληματισμός του συγγραφέως, άλλωστε, εκτείνεται σε πολυεπίπεδα θέματα που αφορούν τον άνθρωπο ως αυτόνομη ύπαρξη, αλλά και τον άνθρωπο ως κομμάτι της κοινωνίας μας ή και ακόμα αυτού του πλανήτη. Η άτακτη «τάξη» της σκέψης του Λευτέρη Φύτρα βάζει τον αναγνώστη σε ένα αδιάκοπο παιχνίδι αναζήτησης του νοήματος και της αλήθειας, η οποία τελικά αποκρυσταλλώνεται, άλλοτε πιο ξεκάθαρα και άλλοτε πιο έμμεσα, σε ένα αυτούσιο ηθικό δίδαγμα. Στις "Κραυγές" οι ήρωες αρχίζουν από την εποχή του Πλάτωνα και πιο πίσω, για να φτάσουν μ' ένα σύνθετο τρόπο μέχρι σήμερα, μέσα από μια έντονη ανάδυση σουρεαλιστικών εκλάμψεων... Μέσα στις σελίδες του παρόντος βιβλίου ο αναγνώστης θα ταξιδέψει σε ένα κόσμο όπου ο Λουδοβίκος ο ΙΔ΄ περπατά μαζί με το Δάντη στο δάσος της Βουλώνης, ο Μωυσής απλώνει το χέρι του στον Αραφάτ για να μεταφέρουν μαζί μια νεκρή καμήλα, ενώ ο Μπετόβεν τρώει μαζί με τον Σαίξπηρ σε ένα εστιατόριο κοντά στον Σηκουάνα. Κάπου άλλου, ο Μπλερ θα χαρίσει το ημίψηλο του στον Ρήγα Φεραίο, ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα σβήσει το «El.» μπροστά από κάθε πινακίδα του αεροδρομίου που γράφει «El. Venizelos», ο Μαχάτμα Γκάντι θα ψάξει το Σωκράτη για ν' ανταλλάξουν ιδέες, ενώ ο Ξέρξης θα περάσει τη νύχτα του μέσα σ' ένα αστυνομικό τμήμα στο Αιγάλεω... Λιγότερα
